Menselijkheid

'Misschien is het voor mij, opgegroeid met ironie en relativering, nog de beste les geweest. Dat melodrama authentiek kan zijn. Dat beeld van Van Themsches moeder, die haar zoon tot levenslang hoort veroordelen, en onmiddellijk daarna omhelsd en getroost werd door Luna Drowarts grootmoeder : vertel dat na, zet het in een krantenartikel, en wie er niet bij was, keert zich walgend af : emojournalistiek, bah. Maar dat zién, en merken dat je ironiefilter uitvalt, en beseffen dat kunst nooit een dergelijk besef van menselijkheid zal kunnen bieden - dat is misschien mijn belangrijkste levensles geweest, de afgelopen twee weken.'

Tom Naegels, over de veroordeling van Hans Van Temsche, in De Standaard Weekend van 13-14 oktober.

Corruption

"It is not power that corrupts but fear. Fear of losing power corrupts those who wield it and fear of the scourge of power corrupts those who are subject to it."

wield : uitoefenen
scourge : gesel, plaag

Eén van de meest bekende toespraken van Aung San Suu Kyi, "Freedom From Fear", begint met deze zin.

Aung San Suu Kyi (19 juni 1945) is leidster van de geweldloze beweging voor de mensenrechten en democratie in Myanmar (Birma). Ze staat sinds 1989 onder huisarrest. Op 27 mei 1990 won ze, ondanks dat ze nog steeds huisarrest had, met overweldigende meerderheid de algemene verkiezingen waarbij haar partij 82 procent van de zetels verkreeg. De militaire junta weigerde echter de verkiezingsuitslag te erkennen.

In 1991 werd ze onderscheiden met de Nobelprijs voor de Vrede. Ze gebruikte het geld (1,3 miljoen dollar) om een fonds voor gezondheid en ontwikkeling ten behoeve van het Birmaanse volk op te richten.

In de krant staat vandaag : Het militair regime heeft de waarnemende minister van Tewerkstelling Aung Kyi tot tussenpersoon voor de onder voorwaarden aangeboden gesprekken met oppositieleidster Aung San Suu Kyi benoemd.

Mining the talent at ones disposal

"The point is that this week, while being interviewed in connection with my book, which is only five days away from launch, a red thread emerged that passed through the interviews on how exactly do I make a difference? And the more I thought about it, the more I realized that apart from the structured methods and all the tips and trick I suggest in ‘Making a Difference’, it largely comes down to mining the talent at ones disposal.

Far too often I see companies recruit brilliant performers, only to see that within a few months (sometimes even weeks) of their being recruited, they are not deployed for what they were recruited but are pointed in a different direction. Consequently, their real talents gradually become buried, along with their promising CV, deep down in the bottom of the bottom drawer of their bosses filing cabinet.

For example: A young marketing executive, is recruited for their originality, passion and clear thought. Two weeks into their new job their N+2 urgently needs some product sales figures analyzed and put in a presentation which he will give to his board. Because the new recruit is available, she is given the task. She does a really great job, crunching the numbers and displaying them in exactly the way her N+2 wants. She surprises him by the speed of her result and the original way she displays the information, emphasizing the strong points and burying the less attractive ones. Instead of asking himself ‘what else can this person do?’, from that day on, she is seen as the Queen of MS Excel and analytics. Ten months later, when the novelty has worn off, she feels under valued and is looking for a new opportunity."

Gelezen op de weblog van 9 september van Harley Lovegrove.

Op de website zelf staat enkele stukjes uit zijn boek over interim management 'Making a Difference', en het volgende vond ik typerend :

Let’s have a party (The difference between a CEO and COO)

CEO: ‘Let’s have a party’!
COO : ‘Great idea, when?’
CEO: ‘Tomorrow’
COO: ‘Tomorrow?! No, no, that’s far too soon’
CEO: (irritated) ‘Why’?
COO: ‘because, we’re broke, we’re going to need a sponsor, a theme, a venue and a reason’!
CEO: ‘you’re so negative, why can’t we just do it’?
COO: ‘We can, but not tomorrow. In June when the weather’s fine, everyone’s getting into holiday mood, the market will be ready and we can do it outdoors and save the cost of hiring an hotel – who likes stuffy hotels anyway?’
CEO: (dejected) ‘Oh God, you’re right as always. Just make sure you remember the party was my idea’!

An interim manager should be able to easily take the role of COO in this play, but will never be able to play the CEO, because an interim manager gets far too big a kick out of getting things done, whereas the CEO hates anything logistical and ‘boring’. On the day of the party the CEO will be out front welcoming everyone, and if the COO is lucky he might get some kind of acknowledgement afterwards, on the lines of:

CEO: (still fired up) ‘That was a great party! we should have one every month’!
COO: (exhausted) ‘Right, I don’t think so!

De vreugde onderweg

Ik las vorige week een artikel over het opvoedingsproject van Don Bosco, onder de titel "De vreugde onderweg". De kernzin was voor mij : "Onderweg gebeurt het wonder, zelden spectaculair, meestal gaan-de-weg."

Dat zette me aan het denken over het verschil tussen het einddoel en de weg ernaartoe, tussen resultaat en proces. Beroepshalve wordt er heel veel nadruk gelegd op het resultaat, moeten we allemaal vooral resultaat-gericht werkt. Waarom ? Omdat resultaten controleerbaar zijn.

Resultaten zijn inderdaad controleerbaar, maar wordt er niet teveel focus gezet op 'resultaten' ? Is dat niet typisch voor mensen die behoefte hebben om te controleren ? Controle ? Moeten we niet eerder vertrouwen hebben ?

Het onderweg-zijn is een proces, een beweging, en daar gebeurt er dus iets. Op het einde, als het resultaat er is, dan is het gedaan, af, dan hebben we stilstand. Zo gezien zou het proces dus belangrijker kunnen zijn dan het einddoel.

Je kan dat toepassen op allerlei dingen in het leven.
Reizen : willen we zo snel mogelijk ter plaatse zijn ? Of kunnen we genieten van het onderweg zijn ?
Kuisen : willen we dat het karwei zo snel mogelijk gedaan is ? Of genieten we van het proces van het kuisen ?
Eten : zo snel mogelijk de honger stillen ? Of genieten van smaken en geuren ?

Is het proces een onvermijdelijk tijdverlies ? Is het doel belangrijker dan de weg ? Even belangrijk ? Minder belangrijk ?

Van onze vriend Nicolaus uit Fétigny kreeg ik voor mijn vijfstige verjaardag volgende wens toegestuurd : 'Das Glück ist kein endgültiger Zustand, den man erreicht, sondern eine bestimmte Art und Weise, unterwegs zu sein.'

Opnieuw diezelfde gedachte : geluk vind je onderweg, niet op het einddoel.

Is het onderscheid tussen weg en doel vals ? Is het eerder iets als Yin en Yang ? Waarschijnlijk wel, en toch. Van langsom meer vind ik de weg belangrijker :

- zonder weg kan je geen doel bereiken
- het doel kan nooit bereikt worden zonder de weg te gaan

Heeft de weg op zich een eigen finaliteit ? Ik denk van wel. In plaats van te zeggen dat de weg een onvermijdbare faze is naar het doel, zou ik bijna zeggen dat het doel een onvermijdelijk product is van de weg.

De kwaliteit van het resultaat hangt (enkel) af van de kwaliteit van de weg.

Er zit een component 'tijd' in het concept 'weg'. En omdat tijd zo schaars is tegenwoordig willen velen de weg zo kort mogelijk maken !

De enige manier om de kwaliteit van het resultaat te verbeteren is de kwaliteit van het proces te verhogen. Het resultaat kan nooit het belangrijkste zijn. Als we doelgericht willen werken, dan moet alle aandacht gaan naar het proces.

Ik heb het concept doel <--> weg proberen te verduidelijken in een ganse reeks begrippen. Hier volgt de lijst. Het zou leuk zijn moesten lezers er nog begrippen kunnen aan toevoegen.

Doel - Weg
Punt - Lijn
Af - Onaf
Rust - Onrust
Resultaat - Proces
Gemak - Moeite
Zekerheid - Onzekerheid
Het is gedaan - Het gebeurt
Zijn - Worden
Wit zwart - Schakeringen
Controleerbaar - Niet controleerbaar
Uniek - Veelheid
Duidelijk - Onduidelijk
Gesloten - Open
Eindig - Oneindig
Enig - Keuze
Einde - Bezig
Stilstand - Beweging
Baas - Ondergeschikten
Product - Proces
Wat - Hoe
Geboorte - Zwangerschap
Moment - Tijd
Aankomst - Tocht
Het is gezegd - Spreken
Gehoord - Luisteren
Eenvoudig - Ingewikkeld
Gegeten - Eten
Winnen - Spelen
Dood - Leven
Aankomst - Onderweg
Volwassen zijn - Groeien
Overkant - Varen
Kunnen - Leren
Beslissen - Bespreken
Man - Vrouw
Focus - Breedbeeld
Snel zijn - Tijd nemen
Afsluiten - Open staan
Vinden - Zoeken

Hiermee wil ik eindigen. Ik las onlangs ergens 'Als je gevonden hebt, dan heb je misschien niet lang genoeg gezocht'.

Pesten op school

'Maar Ben X gaat niet alleen over autisme, ook over pesten op school. Iedere leerling of leraar die door deze film op betere gedachten wordt gebracht als hij te maken krijgt met een klasgenoot die anders is, is gewonnen'
'Op de galapremière vorige week kwam een jonge kerel met autisme naar mij. "Over twee weken gaan we met de klas naar Ben X kijken", zei hij. "Dan ga ik zeggen dat ik autisme heb. Nu heeft dat toch geen zin." Daar kreeg ik kippenvel van. Als we dat zouden kunnen bereiken met deze film...'

Nic Balthazar over zijn debuutfilm Ben X, in De Standaard van 26 september

Vergeven

'Er zat ook een vrouw in (het TV-programma) die nog veel meer had meegemaakt dan ik, haar vader had haar verschrikkelijke dingen aangedaan. 'Heb je hem vergeven', vroegen ze haar. De vrouw dacht even na en zei toen : 'Neen, dat gun ik hem niet.' Toen had ik wel door dat televisiescherm heen willen stappen en zeggen : 'Maar mens, dat gun je niet aan een ander, dat gun je aan jezelf !' Als iets je is overkomen en je blijft woedend, dan zit je vast, dan zit je gevangen. Dan hebben zij gewonnen. Diegene die jou iets hebben aangedaan, zijn dan de baas. Je kan in je kwaadheid blijven zitten, maar dan is je leven voorbij. Als je verder wil, dan moet je er iets mee doen. (...)

'Mensen doen dingen omdat ze denken dat dat voor hen de best mogelijke optie is. Dat kan mij wel kwaad berokkenen, maar die andere had daar een eigen reden voor. Als het je lukt om daar begrip voor op te brengen, is het zwaarste werk gebeurd. En dan komt er ruimte, dan komt er lucht en kun je weer ademen. Dan merk je dat vergeving zo'n machtig wapen is. Plotseling, na al die jaren van woede, heb je ineens weer de regie in handen. Dan begint het leven weer.'

Arthur Japin, in De Standaard Letteren van vrijdag 14 september, naar aanleiding van zijn nieuwste roman De Overgave.

In hetzelfde interview las ik ook nog : 'Als de woede zolang je levensvulling is geweest, dan is er niks meer naast. Als je ze dan nog loslaat, zeker op het einde van je leven, betekent het ook dat je al die jaren ervoor gefaald hebt. Dat is de leegte die ze voelt. Ze had de woede ook dertig jaar eerder los kunnen laten. Wat was er dan gebeurd ? Wat had haar leven dan voor vorm aangenomen ? Haar woede is als een stok waar ze altijd op leunt. Ineens is die stok weg.'

Le bonheur

'Seul l'amour et l'amitié comblent la solitude de nos jours. Le bonheur n'est pas le droit de chacun, c'est un combat de tous les jours. Je crois qu'il faut savoir le vivre lorsqu'il se présente à nous.'

Orson Welles, geciteerd als openingszin in de roman 'Où es-tu ?' van Marc Levy.